Esra
@e_ssraa
Şu anda okuduğu kitap
Giovanni Papini’nin Bitik Adam’ı, sadece bir kitap değil; insanın kendine attığı en sert tokatlardan biri. Papini, bu eserinde ne kahramanını ne de dünyayı kurtarmaya çalışır .
Tam tersine, kendisiyle ve hayatın anlamsızlığıyla açık bir hesaplaşmaya girer.
Yazar, gençliğinde her şeyi sorgulayan, bilgeliği ve hakikati arayan bir adamdır. Ancak yolun sonunda bulduğu şey, beklediği aydınlanma değil, tükenmişliktir. İşte bu yüzden o “bitik adam”dır: Düşünmenin, inanmanın ve var olmanın ağırlığı altında ezilmiş bir insan.
Papini’nin dili keskin, yer yer öfkeli ama içtenliklidir. Her satırında bir vicdan muhasebesi vardır. Okur olarak bazen onunla birlikte sarsılır, bazen de kendi iç dünyamıza dönüp aynı soruları sorarız: “Gerçekten neye inanıyorum? Neden yaşıyorum?”
Bitik Adam, bir dönemin değil, her dönemin insanına hitap eder. Çünkü tükenmişlik, sadece Papini’nin değil, hepimizin zaman zaman tanıdığı bir duygudur.
“Kimseye tek bir laf etmeden yola çıkmaya karar vermiştim.”
“ Kendini bulamamanın verdiği bu lanet olası azabı kaç kişi çekiyor bilmiyorum.”
Çok büyük olasılıkla benim ara sıra başkalarının ateşiyle kendini bir nebze ısıtan, başkalarının şakacılığıyla şakalaşan, hırslı bir ruhun mırıldanışlarını yeryüzünün susuzluğunu giderecek ve göğü yansıtacak ,patlamaya ve fışkırmaya hazır bir kaynağın gürültüsüyle karıştıran kayıtsız bir kitap okuyucusunda başka bir şey olmama ihtimalim hiç yok mudur ?