"Ne enteresan ne güzel bir bilim dalı şu genetik" diye düşündü içinden. Bir bakıyorsun kendi çocuğunda çocukluğun var, kendi içinde annen! Herkes birbirinin içine kaçmış gibi!
Ne zordu her keyifli anı ertelemek zorunda kalmak, doğru muydu acaba? Yarın hayatta olup olamayacağımızı bilemediğimiz şu dünyada bazı şeyleri ertelemek ne kadar doğruydu?