Reklam
Tek kişilik bir tartışmaya dönüştü yaşamım. Her şey benim içimde başlayıp bitiyor...
Öyle duyulmaz ki; haykırmak istiyorum sözcükleri. Öyle ıssız ki...Yok bir anlamı avazı çıkarmanın da. Fısıltılar hakim duygulara, hisler yankısız, sessiz.
Umut yok, zoraki nefes alıyorsun. Tüm uğraşın, tüm çabaların boşunaydı, yine öyle olacak. Zoraki yaşamak dokunsa da kanına, bir kıvılcım için değil de, hiçliğe gideceğini bilerek yaşarsın; özlemle
Ne aşkın ne bir tebessümün ne doğan güneşin ne de bir sevginin geçiciliği. Baki olana, o sonsuz karanlığadır yegane yolum
Reklam