Nurullah Aydın
@earendil29
uzaklıklar, eski denizler
vsco.co/ortadunyakackini
emekli kitapçı
292 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
x
Diğer düzyazıları gibi gerek üslup gerek içeriği işleyiş yönünden tekrar olmuş izlenimi yaratmakta; bir yazardan yahut şairden yapılan alıntılar ve fikirler çoğunlukla aynı-benzer. Bütün yazıları 1-2'deki o şiirsel anlatım yok, bunu arama gayesi içinde olduğumdan ziyade içerik bilgisi verme dahilinde bu bilgiyi sunmak istedim. Eğer bir şair olma düşünceniz varsa veya edebiyatla ilgilenmeyi çok seviyorsanız okunması gereken yegane kitaplardan biridir.
Şiirleri vesilesiyle dünyaya bakış açımı güzelleştiren kutlu şairin düzyazıları sayesinde bu hoş bakış açısının pekişmesiyle beraber, fikirleri dahilinde incelediğim yazılar doğrultusunda Anadolu aşıklarını keşfediyorum. Gönlü güzel insanın beni fikrimde açtığı o hoş diyarların kaşifi ettiği için öyle müteşekkirim ki kendisine; Tanpınar sayesinde Türk sanat müziğini sevmeye başlamıştım, Şükrü Erbaş'ın yazıları sayesinde ise halk şiirine yelken açıyorum ve divan edebiyatına doğru açılan kapıyı aralıyorum. Keşfetme arzusuyla yanıp tutuşan tinime pusula oldu kendisi...
x
Henüz kitabın ortalarında düşüncelerimi yazıya dökmekteyim. Kitap kutlu manevi unsurları, aşk bağlamında öyle güzel anlatıyor ki ve kitapta geçen durumların, bazı şeylerin zamanında oluşan düşüncelerimle uyuşması da olumlu bir etken denilebilir benim için. Ancak sanki tinin zirvelerinden inmiş olduğumu hissetmemden midir yahut kitabı okurken yaşayacağım olası esrikliği betimlemelerin noksanlığından mütevellit yaşayamadığından mıdır bilemedim, diğer nice güzel edebi kitaplara kıyasla daha hoş açıklamalar ve duygu durumlarını anlatan bu kitaba hala tam olarak ısınamadım. Bence doğru zaman değildi, her kitap zamanında okunursa en iyi kitaptır, ben vaktini kaçırmış olmalıyım. Küllenmiş duyguların kıvılcımlanması mümkün olmayan sönüklüğüyle okumaktayım. Ruhun ilkyazını bitirmeden okunması gereken nice hayatı sevdiren kitaplar var, n'olur ertelemeyin, zamanında okuyuverin...
x
Zerdüşt'ün fikri bir küçük kardeşi olarak nitelendirebileceğim Umutsuzluğun Doruklarında kitabı, karanlığın içinde göğe bakıldığında göze vuran dingin ay ışığının vesilesiyle gönülde yeşeren güneş umudunu temsil etmektedir zihnimde; yaşamın formülüdür cümlelerindeki sezgisel uyarılarla beraber. Hiçliğin yansımadıdır da; birer ikiz kardeş olan yaşamla hiçliği bir arada sevmeyi, öğretir, geceyle gündüzü betimler yüreğin anlayacağı ölçüde.
Umutsuzluğun Doruklarında buldum aydınlığı, düşüşün derininde buldum isimsiz mutluluğun hazinesini...
Bunların dahilinde, yazarın kelimelerle yaptığı karanlıktan aydınlığa uzanan taşlı yolda ve bunun tersi istikametinde, yolun fikrimce tümsekte kalan noktalarının daha iyi yapılabileceğine dair öznel yargılarım da yok değildi aslında; hemfikir olduğum düşünceleri kadar aksini savunduğum da bittabi çıktı bazı bazı.
x
Girizgah niteliğinde şu cümleleri kullanacak olmam, kitabın bende uyandırdığı hissiyat dahilinde oldukça tabiidir; bu kitap aşkı öğretti bana, yaşamı daha iyi anlamamı, insanlarla ilişkileri, bir
x
Derin izler bıraktıran bir insan mıdır, hayatımızda yer edinmiş olan; yoksa bir şairin dizeleri midir, tahayyül yoluyla iz bırakan bir özneye ulaştıran?
Bu soruyu sormama sebebiyet veren, yazdıkları şiirleri ile gerek yaşantımdan parçalar bulduğum, gerekse hiç yaşamadığım tatlı-acı anları dahi yaşamışım kadar derinden hissettiren -geçen mısralardaki hayal ettirdiği gündüze ve geceye dair unsurlardan ötürü- Şükrü Erbaş'ın ruhunu ortaya koyarak yaptığı bu başyapıt parçacıklarıdır... Öyle gönülden dokunuyor ki sözcükleri, kelimelerle bir insan canlandırılabilse, bunu gerçekleştirebilecek yegane insanlardan biri olurdu fikrimce.
Ömür Hanım başlıklı yazdığı mektup-mensureler hayatım boyunca arayıp da bulamayacağım cümleleri verdi bana. Parayla alınamayacak, soyut kavramların en unutulmaz baharlarını (ilkbaharın neşesi ve sonbaharın hüznüyle) barındıran kitabı, ömrümde iz bırakacaktır. Aklım kaldı, fikrim kaldı, yüreğimi koydum her bir harfine, okurken.
Hissettiklerimin, hissetmeyi hayal ettiklerimin, hayal edemeyeceğim nice acıların ve yüce sevinçlerin aynası niteliğinde biricik bir şair. Bu nedenle, en sevdiğim şair olan Pessoa'nın nazarımdaki şiir tahtını epeyce bir sarmış bulunmakla beraber, sonraki okuyacağım şiir ve mensureleri ile tahtı ele geçirerek gibi görünüyor.