Uzun süre büyük bir aşk yaşamış, sonra da aşktan yoksun kalmış insanların, kimi zaman, kimsesiz soyluluktan bıktıkları görülür. Onlar, alçakgönüllü bir şekilde yaşama yaklaşırlar, sonra mutluluğu bulurlar. Kendilerini bırakmak, bir tür alçalmak, olayların akışına kapılmak onlara hoş gelir.