Riviére de şöyle düşünürdü: “Onlara karşı ha adaletli olmuşsun ha olmamışsın. Onlar zaten yoklar ki.” Ona göre, insanlar şekil verilmesi gereken, el değmemiş balmumu gibiydi.
“Yargıç olmak ne zor şey,” diye düşünüyordu.
Fakat aslında o yargılamıyordu, sadece başını sallıyordu. Her şeyi görmezden gelerek, karşılaştığı her şeye yavaş bir şekilde kafa sallıyordu. Bu, tedirgin vicdanları rahatsız ediyor ve bir şeyin düzgün şekilde muhafaza edilmesini sağlıyordu.