Emine Betül YALDIZ
@eb_yldz
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Milletler büyük acılarla gelişirler... Tıpkı bir yılanın, artık bozulmuş derisini yılda bir kere sırtından acı içinde çıkartıp artması gibi...
Peki barbar olan kimlerdi ? Bizler mi ?Tarih
"Türkler fevkâlade davranıyorlardı." diye yazıyor Einstein, " Bir dakika önce umursamadan öldürdükleri insanları, bir dakika sonra iyilikleriyle şaşkın bırakıyorlardı. İlk İngiliz esir denizaltıcıları, Çanakkale'deki hastaneye titreye titreye götürülür götürülmez, hastanedeki Türk yaralılar onlara misafir muamelesi yapmaya başlamışlardı. Ellerinde neleri varsa ısrarla bu esirlere verdiler, şekerler ikram ettiler."
Peki öyle mi gerçekten ?
Vatanseverliği, Galata'nın, İstanbul'un, Haliç'in yıkık dökük evlerinde yaşayan yüzbinlerce insanın hayatlarından çok daha önemli buluyorlardı.
Çanakkale Muharebesi
O savaşa katılmış olanlar; ne yaptıkları çarpışmayı, zehirli gazlar ya da ikinci dünya savaşının atom bombaları gibi dehşet duyarak hatırlarlar, ne de bütün savaşlarda insanı sonradan saran o pişmanlık, o boşyerelik hissini duyarlar. Aksine onlar, o savaş gününe hayatlarında yaşanmış büyük bir gün gibi bakarlar.