EBRAR
@ebbuy
Hemşire
Bilinmeyen Kadının Mektubu”nu okurken beni en çok etkileyen şey, kadının sevgisinin ne kadar derin ve sessiz oluşuydu. Mektubun her satırında bir kadının içindeki o büyük yalnızlığı, fark edilme isteğini ve karşılıksız sevginin ağırlığını hissettim. Adamın onu hiç tanımaması, hatta mektubu okuduğunda bile kim olduğunu anlayamama ihtimali beni çok üzdü.
Kadın, hayatını tamamen bir adama adamış ama o adam onun varlığından bile habersiz. Bu kadar yoğun bir sevgi aynı zamanda çok hüzünlü bir şey. Okudukça “gerçek aşk bu mu, yoksa bir tür takıntı mı?” diye düşündüm. Ama ne olursa olsun, duyguları çok samimi ve insanın içine işliyor.
Reklam
Ölümüm sana acı verecek olsaydı, o zaman zaten ölemezdim
Ve öyle sanıyorum ki , beni ölüm döşeğimden çağıracak olsaydın da, kendimde yataktan kalkıp seninle gitme gücünü bulurdum
Bütün dünya sadece sen varsın diye anlam kazanıyordu
Reklam