Dünya erkeğe dediği gibi kadına da istersen yaz, umurumda değil demiyordu. Dünya umarsız bir kahkahayla, yazmak mı? diyordu. Yazmak sana ne kazandırıyor ki?
19. yüz yılda kişisel bilinç öylesine gelişmişti ki, yazarlar ruh hallerini, itirafnamelerde ve otobiyografilerinde dile getiriyorlardı. Yaşantılar kaleme alınıyor, öldükten sonra mektupları yayınlanıyordu.
Kadınların Elizabeth döneminde neden şiir yazmadıklarını soruyorum ama nasıl eğitim aldıklarını, kendilerine yazı yazma öğretildi mi öğretilmedi mi, kendilerine ait oturma odaları var mıydı yok muydu, yirmi bir yaşına gelmeden kaç kadın çocuk sahibi oluyordu, sabah sekizden akşam sekize kadar neler yapıyorlardı emin değildim.