E
@ebe_sm
Yüksek Lisans
581 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
35 yaşındayım. Yolun yarısındayım. Kendimle ve dünyayla olan savaşım devam ediyor. Peki ya sevgiyle olan savaş? Ona yenildim ve geri çekildim. Salt sevgiyi arayarak onu bulamayacağımı farkettim. Çünkü asıl sevgi benim. Ben sevgiyim. İçim, dışım, hislerim, ruhum, kalbim, gözlerim ve bedenimle ben sevgiyim. Varolduğum şeyi arayarak yıllarımı kaybettim tıpkı üzerinde yaşadığımız halde dünyayı aramak gibi. Ben beni bende aramalıydım, ben sevgiyi kendimde aramalıydım. Ben sevgiyi kendi benliğimde buldum.
E
@ebe_sm
·34 yaşındayım. Beklediğin bir şey olduğu sürece hayat insanı sabırla sınamaya devam ediyor. Sabrı yorulana kadar. Aslında hayat direnmek ve savaşmak değil, sen vermiyorsun ama ben zorla almasını bilirimcilik değil, sen vermiyorsan artık ben de istemiyorum diyebilmekten geçiyor. Olmuyorsa, olmayacak demek ki diyebilmek ve yoluna, yeni ufuklara bakabilmek.. Zor da olsa… Aslında hayatın gerçek şifresi bu.
Yalnızlık, elde edilince asla kaybedilmemesi gereken bir sığınak. Sanırım onu kaybettim.
Sayfa 149
Dışarıda insanlar tıpkı sizin gibi erkenden kalkıp azarlanmak, horlanmak için işlerine gidiyorlar. Her zaman sorumluluk duydukları bir gardiyan buluyorlar kendilerine. Numaralanmış ranzalar gibi akşamları sadece kendi evlerine girebiliyorlar.
Sayfa 149
Mutfakların kadınların evrensel yuvaları olduğuna, bir evle bütünleşmeye ilk oradan başladıklarına, yine bir evden ilk oradan koptuklarına dair gereksiz fikirler geliştirdim.
Sayfa 144