Ebru Üçyol
@ebrucyol
Omnia mutantur, nihil interit.
25 okur puanı
Aralık 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Nasıl aşka ihtiyaç duymaz bir kadın ? Aşk olmadan nasıl yaşar insan ? Ama yaşıyordu işte. Hem de kraliçe gibi..
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
O kadar iyi, her istediklerini yapan, deli gibi seven, sevgiden başka hiçbir şey istemeyen kadına kötü davranmaya başladılar. Yapmak istemediğim şeyleri daha çok istediler, yapmak istediklerimi ise daha çok engellediler. Sustum, denedim, gerçekten denedim. Ama ben isteklerini oldurmaya çabaladıkça, daha çok öfke saçtılar bana. Biraz daha uğraşırsam düzeleceğine, dengesizliklerinin biteceğine, sakinleşeceklerine ve hayalimdeki yaşamı kurabileceğime inandım. Hem kendim hem onlar için istedim. Hayalimdeki gib bir ilişki... Ama yanlış hedefmiş onlar. Yanlış adamlarmış. Sonunda bir noktada hep anladım ve öfke içinde ağlaya ağlaya her birinin yaşamından çıkıp gittim. Benim adamlardan yana şansım yok.
‘’Bak, burada bir seçim var, hatırla. İnsan seçebilen bir varlıktır, öyle değil mi ? Kendini öldürme seçimi dahil her şey mümkün insana. Ne mecburiyeti ? Her an seçim hakkın var. Amaaaa, işime gelmiyor desene sen şuna ! Şikayet edip mızmızlanmak; kendime acımak yerine harekete geçip oluşacak sarsıntıları göğüslemek; almam gereken sorumluluklarla baş edebilmek; yalanla onu, bunu, şunu ama en çok da kendimi kandırarak elde edeceğim sözde faydaları bırakmak zor geliyor bana desene ! Bi dürüst olsana kendine ! Bunlar yemiyor da, ben de pek çokları gibi bu ‘mecburen’ palavrasına yapışıyorum desene ! En azından bununla yüzleşerek dürüst olsana ! Mecburiyetmiş ! ‘’
..Adama o kadar aşık ki, adam ne dese, ne yapsa nafile. Susup oturur, kabullenir. Hep olduğu gibi her an kendine acır. Çok sever adamı, öyle çok ki, her zulmüne dayanır. Aşktır onu bu hale koyan. Gerçekten çok acıyorum bu kıza, bana..
‘’Düşünmüyorsun, düşüyorsun. Düşündüğünü zannediyorsun, ama sadece yoklukta biraz daha irtifa kaybediyorsun. Çıkabilmek için sözüm ona düşündükçe, her gün biraz daha nefessiz, boğuluyorsun. Sen düşünmüyorsun. Düşünmek, var olabilmek ile olur ancak. Sen var mısın ? ‘’