Kimsenin konuşmadığı bir dil gibiyim, kimsenin inanmadığı bir deli,yazarın bile okumadığı kitap,hiç çalmayan bir şarkı,hiç sorulmamış bir soru gibiyim,kalabalıklar içinde varım ama yok gibiyim.
Olmuyor, beynimdeki sesleri susturamıyorum. Susmuyorlar aslında. Zihnim intihar etmeye müsait ama içinde çok güzel çiçekler var ben gidersem susuz kalırlar, ama yinede olmuyor. Onların varlığı bile zihnimdeki karmaşıklığı çözemiyor.