Ebru encu
@ebruencu_10
Karanlıkta doğduk, karanlıkla soydaşız ve kendimiz de dahil, herkese yabancıyız.
Memleketini bırakmak zorunda kalıp şehre gelerek tutunmaya çalışan bazen bir bayram sabahında bazen bir demir fabrikasında kır kent ve emek sermaye çatışmalarının arasında kalan Bican, Seydali gibi bir çok nsnın gittikleri yere ayak uydurmaya çalışmaları ve karşılaştıkları zorluklara karşı mücadele eden anadolu insanının hikayesi. Bu hikaye kitabı için fotoğraf makinesi diyebiliriz. Sanayileşmeyle birlikte para kazanmak zorunda kalan insanların kısa kısa hikayelerle en doğal halleriyle fotoğraflamaya çalışan Mustafa Kutlu toplumsal sorunlara duyarlı olduğu gibi işçi ve işçiliğe verdiği önemle birlikte yaşanılan haksızlıkları, bu acı gerçekleri gözler önüne seriyor. Seydalinin nefsinde nefsimizi, Bicanın utangaçlığın da saflığımızın, Zülküf Ağanın ölümünde vicdanımızı sorgulatan bir kitap. Makinaları öğüttüğü duygularımızla klor kokan ellerimizle betonlar arasında aslanı tilkiye boğduran bir düzenin birer parçası olmamızı isteyen düzen. Taksitle ödediğimiz evin, büyüdüğünü göremediğimiz çocukların, kalabalıkların, bir koşturmacanın kurduğu yaşam. Ne acelemiz var? Farketmeden gecen zaman! Bir emeğin, bir duygunun, modernleşmeyen aç gözlülüğün, içimizdeki doğunun, içimizdeki batının kısacası insanlığın hikayesi. Köyden kente gelen Bicanın işçi olarak başladığı yerde yaşadıkları ve hakkını savunması bir yanda onu etkileyen sehirli kadınlar, kuzenler, gençler, işçiler... şehirleşmeye çalışan insanların, değerlerinin, duygularının birbirlerine olan saygılarının, güvenlerinin, kültürlerinin yontulması. Bican ile unutulan edep ve utanma duygusu hatırlatılırken Seydaliyle dünya için neyi yapıp neleri feda edeceği acı bir şekilde vurgulanıyor. İnanç değerleri sorgulanıyor. Seydalinin kılamadığı namazı kendisi orçluyken tutmayanların yaptığı saygısızlığa olan tepkisi Allahtan
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Aslında tüm insanlar eşittir. Ancak biz koyduğumuz kurallarla ve otoriteye olan sorgusuz sualsiz bağlılığımızla bazı insanları daha eşit bir hâle getiriyoruz.
Çok çabuk unuttuk ülkede olanları. Unutmak ve kanıksamak en sevdiğimiz şeyler oldu. "X kişi ne yapsa her zaman haklıdır." kafasından çıkmadığımız sürece bize her yer Hayvan Çiftliğidir.
Yeniden kendi içime dönüyorum; orada bir dünya buluyorum! O dünyada tasvir ve capcanlı güçten ziyade, sezgileri karanlık arzular var. Orada duygularımın karşısında her şey yüzüp duruyor, ben de o zaman rüya görürcesine dünyaya gülümsemeye devam ediyorum.
Kitap Werter'in dostu Wilhelm'e yazdığı mektuplardan oluşuyor mektupları okudukça duyarlı bir karakterle karşılaşacaksınız kahramanın hayatına duygularının yön verdiğini görmeniz mümkündür.
Harese nedir, bilir misin? Develerin çölde çok sevdiği bir diken var. Deve dikeni yedikçe ağzı kanar. Tuzlu kanın tadı dikeninkiyle karışınca bu, devenin daha çok hoşuna gider. Kanadıkça yer, bir türlü kendi kanına doyamaz… Ortadoğu’nun âdeti budur, tarih boyunca birbirini öldürür ama aslında kendini öldürdüğünü anlamaz. Kendi kanının tadından sarhoş olur.
Bir İdam Mahkumunun Son Günü
" Toplumu budamak ,dallarını koparıp kellesini uçurmak için gelen devrimlerin insan kanına doydukları nadir rastlanır, ölüm cezası ellerinden kolayca bırakmadıkları bir bıçaktır "
Victor Hugo
İdam deyince aklımıza ne geliyor? Gerçekten yaşanan olayın farkında mıyız?