Beynimiz kaderimizi hafızasında olanlara göre belirler. Genelde insan kötü duygudan kaçtığı, mutlu olmaya ve iyi hissetmeye çalıştığı için oradaki duyguları bitirir.
Kahkaha attığımız, eğlendiğimiz yerlerde gerçekten iyi hissettiğimiz için mi gülüyoruz?Gerçekten iç dünyamız iyi olduğu için mi neşeliyiz? Kendimizi böyle mi huzurlu hissediyoruz yoksa içimizde taşıyamadığımız zor duyguların varlığından kaçmak için mi gülüp eğleniyoruz? Bundan dolayı mı mutluyuz?
Sizi sevgiyle kabul eden ve duygusal ihtiyaçlarınızı karşılayan insanları bulabilmeniz için kendinizi sevgiyle kabul etmeli ve duygularınızı iyi tanımalısınız.
Geçen seneki çoraplarınızdan bile ayrıldınız. Üç gün önce yediğiniz içtiğiniz her şeyden; konuştuğunuz, oturup kalktığınız herkesten ayrıldınız. Bazen kısa, bazen uzun, bazen sonsuz ayrılıklar yaşıyorsunuz. Bunlar büyütüyor insanı, o ayrılıklarda tek başına kalıyorsunuz. O noktada yalnızlığı öğrenmek zorundasınız, bunun başka bir yolu yok.