Eğer küçük Ebru ile konuşabilseydim ona şunları söylerdim,
Herkes büyüdüğümü söylüyor ama ben hala karanlıkta uyuyamıyorum. Hala büyüdüğüme inanmıyorum ama sana iyi bir haberim var artık istediğin kadar muzlu rulo pasta alabiliyorum. Üstelik artık annem şekerli şeyler tüketmeme de kızmıyor. İstediğim kadar sağlıksız, fast food yiyecekler yiyebiliyorum. Yalnız artık düştüğümde kendim ayağa kalkmam gerekiyor. Çünkü büyükler böyle yapar. Aşk artık senin yaşadığın gibi bir şey değil. Masum değil, çok değişti büyükler aşkı farklı yaşıyorlar. Üstelik aşkın bitebilen bir şey olduğunu öğrendim. Evet ! tıpkı en sevdiğin hamburgerin bitmesi gibi o da bitiyor. Ama sana güzel bir haberim var hayalini kurduğun gibi yalnız yaşıyorum. Çantamı istediğim yere atabiliyorum. İstediğim kadar oyun oynayabilecek vaktim de var. Kimse karışmıyor. Üstelik bir köpeğim ve kaplumbağam var ✨ İsteğim kadar televizyon izleyebiliyorum. İstediğim zaman yemek yiyebiliyorum. Artık karar vermek için kimseden izin almama gerek yok. Ama yine de senin yaşadığın kadar güzel gelmiyor hiçbir şey. Ben bazen seni çok özlüyorum. Sokakta üstümün çamur olup akşam ezanına kadar oyun oynayıp, kardeşimle bilgisayar için kavga ettiğimiz o zamanları özlüyorum. Annemin akşamları bize portakal soyup hep birlikte tv başında Avrupa Yakası izlediğimiz o geceleri özlüyorum. İlk aşkımın hiç bitmediğini düşündüğüm ve sonsuz hayaller kurduğum o hayalperest seni özlüyorum. Mutluyum. Çok mutluyum ama yine de seni özlemekten alıkoyamıyorum kendimi. Senin hayal ettiğin ne varsa yapıyorum. Hani İstanbul’da Avrupa Yakasındaki Sütçüoğlu Rezidansa gitmek istiyordun ya oraya gittim. Merak ettiğin şehirleri gezdim. Bir defter aldım elime ne hayal ettiysen yazdım. Tek tek yapıyorum şimdi onları. Büyükler çok tuhaflar, onlar her şeyden
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
•
❝
— Biliyorum, düşünceler gözle görülmese de yıpratır insanı.
Kendine esir düşmek, kendi yorgunluğunu bilmek ne zor.
Ne zor, bu harbin içinde toza dumana gömülmek.
❞
•