Ebru Arslan Öztürk
@ebruuuars
Şu anda okuduğu kitap
Her şeyi... sözcüklere dökmek her zaman gerekli olmayabilir.
Reklam
Nar ağacı... Öyle sürükleyici, akıcı ve merak uyandıran bir roman ki vize haftamda okumaya başladığım için pişman olmuştum çünkü okumaya başlayınca bir türlü bırakamıyorsunuz :))
Romanda anlatıcı anılarla dolu bir teneke kutudan çıkardığı fotoğraf kareleri, bir mektup ve üzerinde yazan adres ile köklerini aramak için bir yolculuğa çıkıyor anneannesi Zehra ve dedesi Settarhanın bir araya gelişlerinin izini sürüyor ve biz okuyucular da onunla birlikte Trabzon, Tebriz, Tiflis, Batum, Bakü, İstanbul hattında tarihi bir yolculuğa ortak oluyoruz. Hatta kahramanların yolu bir ara memleketim Samsun'dan geçiyor, onların vesilesi ile o yıllarda ki Samsun'a kısa bir yolculuk yapmış oldum bende :) Osmanlı tarihinin en yoğun savaşları olan Balkan savaşlarından Birinci Dünya savaşına kadar uzanıyor öykü. Savaşın acımasızca yıktığı hayalleri, rüzgara kapılmış bir yaprak gibi yolunu kaybeden hayatları, peşinde getirdiği salgın hastalıkları, sürgünleri ve ölümleri içim yana yana okudum. Savaşın mağdurlarından biri de Zehra'nın kardeşi İsmaildi.Trabzon Sultanîsi son sınıf öğrencisi İsmail... Felsefe okuyacaktı, İstanbul’u görecek, orada okuyacaktı. Şiir kitabı yazacaktı bir de, kafiyeler biriktiriyordu. Gönüllü olarak katıldı savaşa, hayalleri yarım kaldı, şiirini yazamadı onun tabiri ile kırık kafiyeler kaldı heybesinde.Yarım kalan veyahut hiç başlayamayan hikayeler... Bir fotoğraf karesinde ki donuk bedenler sanki yanlarındaymışız gibi hareket kazanıyor zihnimizde. Tüm bunların yanında Tebrizli halı taciri Settarhan ile Trabzonlu Zehra'nın yollarını kader nasıl kesiştirecek diye de merakla bekledim. Onların kavuşmasını beklerken çıktığımız yolculuk öyle güzeldi ki farklı coğrafyaları, kültürleri, dinleri çok çook güzel aktarmış yazar. Ne ararsanız var bu yolculukta aşk, ihanet,
Ama yazmak iyi geliyor. Yazdıkça içimdeki zehri akıtacağım sanıyorum. Yazarsam bütün dehşetin kelimeler dünyasında bir karşılığını bulursam bir parça hafifleyeceğim, zannediyorum. Kelimeye dökülen acım bir taraftan hafifliyor. Yazdıkça kendime ve bütün olanlara uzaktan bakabiliyorum çünkü. Uzaktan baktığımda ise başka bir zamanın, başka bir hayatın varlığına olan inancım pekişiyor. Kendi bedenini gören bir ruhum şimdi.
