Ebru Zeynep Şahin
@ebruzeyn
Sence de bu tablo, daha uzağa varabilmek için vazgeçmemiz gereken nice şeyden yalnızca biri değil mi?
Bu tablolar artık hayatımın bir parçası değil. Onlar üzerinde çalışırken çok şey öğrendim ama bırakıp yollarına gitmelerine izin verirsem daha da fazlasını öğrenmiş olacağım.
Reklam
Ne zaman bir şey yaratsam, birilerinin içinden, "Başka dünyalar da var, sessiz, uzak, tenha, erişilmez... Hayat orada tüm yoğunluğuyla kendini gösteriyor.
Hayat, sonsuzluğun ve sevginin sunduğu tüm olasılıkların bir parıltısı. İnsanların bu yalın hakikat karşısında küçücük oluşları, beni onlardan uzaklaştırıyor.
Hayat cömerttir, insan ise cimri. Sanki hayatla insan arasında görünmez bir uçurum var ve bu uçurumu aşmak için insanın kendi ruhuna dokunma ve onun yönünü değiştirme cesaretine sahip olması gerekiyor.
Mary, uyku, çalışma ya da egzersiz saatlerimi planlayamıyorum. Herkesin her gün aynı saatte uyanıp çayını içmesi, aynı saatte yatağa gitmesi gerektiği söylenir durur ve bu düzenle övünülür. Ama bana sorarsan, böyle yaşayanlar aslında her gün aynı günü tekrar tekrar yaşıyorlar.
Bence olasılıklara yer açmak gerek, bunun için de beklenmedik olana açık olmak şart
...
İnsan ancak küçük şeyleri planlayabilir çünkü büyük şeyleri planlamaya kalkıştığında, onları da kaçınılmaz biçimde sıradanlaştırır.
Hayat, mutlak olanı arayan ve yalnızlığımızdan bir bahçe kuran bizlere, her anı tüm yoğunluğuyla yaşayabilme tutkusunu miras bıraktı.
Reklam