Breuer:
"Ya melankoli?Bu nöbetleriniz sırasında ya da sonrasında ne ölçüde ortaya çıkıyor?"
Nietsche:
"Benim de kötü dönemlerim vardır.Kimin yoktur ki?Ama beni ele geçirmiş değil.Onlar hastalığımın değil,benim varlığımın bir parçası.İsterseniz şöyle diyelim;onlarla beraber yaşama cesaretini gösterebiliyorum."