Sevgi dolu ama aşağılayan gülümsemelerle, işçi kardeşlerimizi selamlamaya başladık ama durun bir dakika! İşçi kardeşlerimiz, onları anlayabildiğimiz kadarıyla, onları selamlamamızı değil, intihar etmemizi istiyorlar. Burjuva bunu bu şekilde algıladığında kaçmaya başlar ve yeterince hızlıysa kaçtığı takdirde faşizme ulaşabilir.
üstelik insan, orta sınıftan bir kişinin yirmi beş yaşında ateşli bir sosyalist, otuz beşine geldiğindeyse burnu havada bir muhafazakar olduğu şeklindeki üzücü olguyu her yerde gözlemleyebilir
Gıdada kaybettiklerimizi elektrikte kazandık. İşçi sınıfının gerçekten ihtiyaç duyduğu şeylerin çoğu yağmalanmış durumda; buna rağmen ucuz lükslerle hayatın yüzeyi hafifletiliyor ve bu kayıp kısmen telafi ediliyor.
Bu durumun yönetici sınıfın akıl ettiği bir ‘ekmek ve sirkler’ manevrası olduğu söyleniyor fakat ben yönetim sınıfımızın bu kadar zekâya sahip olduğuna inanmıyorum. Her şey bilinçsiz bir süreçle oldu; üreticinin pazar ihtiyacı ile yarı aç insanların ucuz sakinleştirici şeylere duyduğu ihtiyaç arasındaki doğal bir etkileşim sayesinde