Eceileokuyorum
@eceileokuyorum
Altını çizdiklerimi paylaşıyorum :)
Çocukken üzgün olduğumda babamın beni nasıl teselli ettiğinizde hatırladım; bir sarılışıyla her şey yumuşardı, birden babam her yerdeydi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Panik ayakların hep fiziksel, somut bir şey olduğunu sanırdım. Gürültülü ve duvarlara çarpmaya benzeyeni bir hal. Oysa tam tersiymiş: Derdi toplu bir dinginlik.
İçimde bir şey olacakmış gibi bir his var.
Hayır. Kızgın değil... Daha çok üzgünler.