senden bahsedince mutlu olmuyorum artık, öfke de değil sadece uzaklaşıyorum varlığından. Hayata dair verdiğim yanlış kararlardan biri sensin. Bencilliğinden kaçardım hep fakat seni kendime layık görerek, senden daha bencil olduğumu fark ettim. Meğersem beni kırdığın zamanlar bile yalnız kendimi düşünüyormuşum, onu fark ettim. Fark ettim ki, eğer bir insandan vazgeçmek istiyorsan ilk önce gerçeklerle yüzleşmek zorundasın. Yüz yüze gelebilmemiz için dua ederdim oysa ne kadar yüzsüzleştiğini fark ettim. Allahtan ümidimi kesmedim ve sonunda yine fark ettim ki, sensizlik, yine benim iyiliğim içinmiş.
𝓮
Karanlığın ortasında, ağlamaya başlar insan.
Ne kibir nede öfke kalır o yorganların altında.
Hangi duyguyu tadabilirsin ki insanların yanında? Geceleri anlatırsın Yaradana, öyle de akar gözyaşın yastık kılıfına. Günün sonunda, temizlersin yüreğini pişman olduklarınla..
𝓮