Belki bir saat içinde öleceksin.
Belki bir saati dolduramadan gideceksin. Belki de bir kaç imtihan yaşayıp öyle veda edeceksin. Belki uzun bir süre sonra vefat edeceksin. Her gün olabilir. İnsan ölümü andığında nasıl dünya acılarını unutuyor dimi. Ölümü az andığımız için bitmiyor bu keder.
𝓮
Uzun zaman oldu seni görmeyeli. Ara sıra rüyalarıma girip selamlaşıyorduk seninle fakat onu da yapmıyorsun artık. Yokluğunda bile sessizliği tercih ediyorsun. Sana olan sevgimi dile getiremedim ve biliyorum artık çok geç. Tadamadım sevginden. Vicdanımı azıcık rahatlatabilmek için, toprağında yetişen gülleri kurutuyorum kitaplarımın arasında. Sana asla bilerek zarar vermedim ben, yalnız senden bir parça daima yanımda olsun istedim. Annesizlik böyle bir şey, istemeden zarar veriyorsun sevdiklerine hatta Annene bile. Toprağına dokunduğum zaman, muhabbet ediyormuşuz gibi gelirdi bana çünkü ben asla sesli konuşmayı beceremezdim mezar başında, çok üzgünüm.
𝓮