Bugün sen çok gençsin, yavrum
Hayat ümit, neşe dolu
Mutlu günler vadediyor
Sana yıllar ömür boyu
Ne yalnızlık ne de yalan
Üzmesin seni
Doğarken ağladı insan
Bu son olsun, bu son
Konuşmaya ne lüzum vardı. Bütün güzel laflardan ve hoş insanlardan sıkılan bu mahlukların, birbirlerinin sessiz mevcudiyeti, yorgunluk verecek kadar doyuruyordu.