Ecem Ark
@ecemark
Puan vermedi·272 syf.·
2024 45. kitabı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Merhaba kitap dostlarıım bugün sizlere Ahmet Ümit' in son romanını paylaşmak için geldim
Kitap okurken izlediğim programı, gittiğim imza etkinliğini ve birkaç alıntıyı da sizlerle paylaşmak istedim. Ne kadarda kapsamlı bir post diyenleri duyar gibiyim
Ahmet Ümit sevgimi beni takip eden herkesin bildiğini varsayıyorum. Bu kitapta "Bir Başkomiser Nevzat Kitabı" tam dört yıl sonra tekrar kavuştuk komiserimize. Kitap polisiye olmasının yanı sıra günümüz dünyasına da ışık tutuyor. Bir yandan yaşanan olayları çözmeye çalışırken diğer yandan da ülkemizin siyasal, toplumsal birçok gerçekliğiyle yüz yüze geliyoruz. Ahmet Ümit'in çok iyi bir gözlemci olduğunu düşünüyorum. Hem kendi ülkemizi hem dünyanın genel halini oldukça iyi sentezlemiş ve okurlarına sunmuş.
Başkomiser Nevzat, geçmişindeki acılarla yaşayan bir polistir. Ailesinin yıllar önce uğradığı saldırının ardından yaşadığı derin travma onun kişiliğini şekillendirmiştir. Ancak bu trajik olay onun adalete olan bağlılığını da güçlendirmiştir.
Nevzat, bir ipucu yakalayarak ailesinin katledilmesinden sorumlu olanların uluslararası bir suç örgütüyle bağlantılı olduğunu keşfeder. Bu örgüt uyuşturucu, insan kaçakçılığı ve kara para aklama gibi suçlarla uğraşmaktadır. Araştırmalar onu İstanbul’un yeraltı dünyasına ve yozlaşmış üst düzey devlet yetkililerine götürür. Bu süreçte ekibindeki Ali ve Zeynep de ona yardım eder. Ancak hem kişisel hem de mesleki zorluklarla yüzleşirler.
Başkomiser Nevzat ailesinin ölümüne neden olan suçluların izini sürdükçe daha büyük bir komployla karşı karşıya kalır. Örgütün içindeki güç dengeleri ve çıkar çatışmaları, olayların çözülmesini zorlaştırır. Aynı zamanda toplumun yozlaşmış yapısının adaleti nasıl engellediği de gözler önüne serilir.
Ahmet Ümit romanında yalnızca polisiye bir hikaye
... ancak hayat bütün yönetmeliklerden, bütün talimatlardan, bütün kurallardan daha acımasız, daha karmaşık ve daha yaratıcıydı.
"Millet birbirine sarılmayı unuttu, birbirinin gözünün içine muhabbetle bakmayı, birbirlerine sevgi duymayı, saygı duymayı. İnsanlar insan olmayı unuttu."