Ecem Nur

... Çocukluğun kendini saf bir biçimde akışa bırakması ne güzeldi. Yiten bu işte!..”
Sayfa 183·Kitabı okudu
Reklam
Ey, iki adımlık yerküre Senin bütün arka bahçelerini gördüm ben!
Sayfa 176·Kitabı okudu
“Ben babamın yuvarladığı çığın altında kaldım.”
Sayfa 173·Kitabı okudu
belki yaşayakalan ölümdür, bütün yanık ünlemler tekrarında!
Sayfa 165·Kitabı okudu
Pek çoğu Yaralarıyla dilendiler, unutuş duvarına çektirdikleri fotoğraflarıyla. Geriye kalanlarsa Eski sıcaklığında anımsamanın, ses çıkarmadan, göstermeden gizliyorlar yaralarını.
Sayfa 163·Kitabı okudu
Reklam