Zenginler sıradan insanların insani duyguları daha az yoğun ve daha kayıtsızca hissettiklerini sanırlar. Bunun nedeni belki de yoksulların yaşamlarının seyrelmiş olması, paranın ve görgü kurallarının, işbilirliğin oksijeninden yoksunluğudur.
Sanatın güzelliği, aşk ve dostluk dışında insan yaşamını besleyebilecek pek bir şey göremiyorum. Aşktan ve dostluktan gerçekten söz edebilmek için fazla gencim. Ama sanat... eğer yaşamam gerekseydi bütün yaşamım sanat olurdu.
Belli ki yetişkinler zaman zaman durup yaşamlarının nasıl bir facia olduğunu düşünüyorlar. Ama o zaman da bir şeyler anlamadan sızlanıp duruyorlar ve hep aynı cama çarpan sinekler gibi, çırpınıyor, ıstırap çekiyor, yıkılıyor, çöküyorlar ve kendilerini gitmek istemedikleri yere sürükleyen olaylar zinciri üzerine düşünüyorlar.