Anlayışınızla övünüyorsunuz, ama sürekli tereddütte kalmak da sizin huyunuz. Neden biliyor musunuz? Çünkü kafanız çalıştığı halde kalbiniz karanlığa gömülmüş. Kalp karanlığa gömülmüşse, anlayış da olmaz.
Ama insanoğlu aptal olmasa bile dehşetli nankördür. Nankörün nankörüdür. Hatta bana göre en uygunu, insanı iki ayaklı nankör bir mahluktur diye tarif etmektir.
"Yıllar nasıl da uçup gidiyor!" diyorsun. Yine soruyorsun: Nasıl geçirdin o yıllarını? En güzel zamanlarını nereye gömdün? O yılları yaşadın mı yaşamadın mı?