Onu durmaksızın düşünmek Tella’ya zayıflık gibi geliyordu. Biliyordu ki yaşadıkları onca şeyden sonra onu aklından çıkarıp atabilmesi için tamamen duygusuz davranması gerekirdi. Ve Tella asla duygusuz olmak istemiyordu.
Bir şeylerin başlangıcı gibi hissettirmesi gerekirken, her nedense ona son gibi geliyordu. Legend’ın dudaklarının tüy hafifliğindeki her teması dile getirilmemiş bir vedaydı adeta.
Tella her şeyden çok tutsak kalmaktan korkardı. Ama belki sevgi de tıpkı Ölüm gibi uhrevi bir unsurdu. Ve Tella kendini artık Sevfi olasılığına açtığından, Sevgi onun peşinden gelmeyi bırakmazdı belki; hem, Sevgi Ölüm’den çok daha güçlü hissettiriyordu.