Eline dokunuşu, Cath’in içinde daha önce hiç duymadığı hisler uyandırmıştı. Aynı anda hem dizginlenemez bir coşkuyla dolmuş hem de gerilmişti. Hem meraklanmış hem korkmuştu.
“…bir adam için o kahkaha, altından daha büyük bir servet. Bundan böyle en birinci vazifem, o sesi yeniden duymak olacak. Her gün, eğer sen de kabul edersen. Hayır, günde iki kez ve en azından biri kahvaltıdan önce…”