Poyraz: Dün küçük bir kız gördüm yolda, saçlar aynı sen/ Geldim eve şiir yazdım, sözler aynı sen.. Beni seviyorsun di mi?
Ayşegül: Nefret etmediğim zamanlarda evet.
Poyraz: Nefret aşkın kayınçosudur Ayşegül.
Ayşegül: Mümkünse bir daha hiç ayrılmayalım, olur mu?
Poyraz: Sen de benden asla nefret etme, olur mu?
Ayşegül: Ben senden nefret etsem bile sen beni sevmeye devam et, olur mu? Sen başka seviyorsun..
Poyraz: Nasıl yani?
Ayşegül: Bi hissin, duygunun çok ötesinde. Elle tutsan tutulur yani.. Gözle görülür. Ne bileyim bi başka işte..
Poyraz: Sana dünyanın en güzel şiirini yazayım mı?
Ayşegül: Dinliyorum.
Poyraz: Seni seviyorum..