Poyraz: Dün küçük bir kız gördüm yolda, saçlar aynı sen/ Geldim eve şiir yazdım, sözler aynı sen.. Beni seviyorsun di mi?
Ayşegül: Nefret etmediğim zamanlarda evet.
Poyraz: Nefret aşkın kayınçosudur Ayşegül.
Ayşegül: Mümkünse bir daha hiç ayrılmayalım, olur mu?
Poyraz: Sen de benden asla nefret etme, olur mu?
Ayşegül: Ben senden nefret etsem bile sen beni sevmeye devam et, olur mu? Sen başka seviyorsun..
Poyraz: Nasıl yani?
Ayşegül: Bi hissin, duygunun çok ötesinde. Elle tutsan tutulur yani.. Gözle görülür. Ne bileyim bi başka işte..
Poyraz: Sana dünyanın en güzel şiirini yazayım mı?
Ayşegül: Dinliyorum.
Poyraz: Seni seviyorum..
Sayfa 81
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tamam beni sevme... Ama başkasını hiç sevme. Nefret mi edeceksin! Benden nefret et! Ben senin nefretine de razıyım! Öfkene de razıyım! Senden gelecek her şeye razıyım! Yeter ki başkasını sevme!
Sayfa 79 - Poyraz
"Beni korkutan yokluğun değil. Yokluğuna alışmak..."
Sayfa 60 - Poyraz
"Usta sen anlamıyorsun. Zaten bu imkansızlığa aşk deniyor. O imkansızlık aradan çıkınca onun adı da ilişki oluyor. İlişki de dünyanın en sevimsiz şeyi."
Sayfa 56 - Zülfikar