Bir zamanlar olduğum o çocuğu çok özlüyordum. İzin vermediler ki Sedef olayım. Beyazı içinde barındıran bir isimden çekip almışlardı beni ve sen artık Yankı'sın demişlerdi. Çektiğin acıların çığlıklarını adında taşı dercesine Yankı koymuşlardı adımı. Çığlıkların kulaklarda yankılansın ama kimseler duymasın dercesine Yankı yapmışlardı beni. Oysaki ben bir zamanlar Sedef'tim. İleride başıma gelecek onca şeyden habersiz bir şekilde yaşayan Sedef'tim. Ne eksik ne fazla... Ben Sedef'tim.
Şimdi ise kim olduğumu ben bile bilmiyordum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Hepsini geçtim, sen beni neden öldüremedin! Bir bıçak alıp kalbime saplamak o kadar zor muydu? İşte, en çok bu yüzden senden nefret ediyorum çünkü hala yaşıyorum! Soluduğum havadan, yağmurdan, rüzgardan, gözlerimin gördüğü ve hissettiğim her şeyden ama her şeyden nefret etmemin tek nedeni senin günahın olmak. Bugüne kadar yoktun, bundan sonra da hayatımda olmayacaksın!"