Yaralasar - 2
Maral Atmaca
Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 42 dk.
Sayfa Sayısı:
448
Basım Tarihi:
Haziran 2021
İlk Yayın Tarihi:
Mayıs 2021
Yayınevi:
Ephesus Yayınları
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9786257382328
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Yaralasar 2 Kitap Yorumu1000Kitap
"Tüm hayatım boyunca herkes yaraladı beni ama kimse yaralarımı sarmadı."
•
Kitabın konusu: Sedef damgacıdan kurtulmak isteyen bir avken hiç ummadığı bir anda kendini avcı olarak bulur. Ya Sedef hayatını kabusa çeviren damgacıyı bulacak ya da damgacı, Sedef'i avlayacaktır. Soluksuz bir kovalamaca sonrasında kazanan tarafın kim olacağına, son hamleyi zekice yapan karar verecektir.
•
Yorumum: Kitap ilk bölümden itibaren harika başladı. Yazarın kalemi bu kitapta daha güçlüydü ve bu durum beni çok memnun etti. İlk kitaba göre oldukça aksiyonlu bir kitaptı. Olayların ardı arkası kesilmiyordu ve ben her bölümü soluksuz okuyordum. Sayfaları nasıl çevirdiğimi anlamadım resmen. İlk kitap daha çok karakterlere yönelikti ama ikinci kitap bol bol olaylı bir kitaptı. Yazarın yazım dili aşırı akıcı. Kitabı okumaya bir başlıyorsunuz daha sonra dönüp bakıyorsunuz ki en az 100 sayfa okumuşsunuz. İlk kitap kadar sürükleyici ve merak uyandırıcı bir kitaptı bu da. Sedef ve diğer yarasaların arasındaki bağ bu kitapta oldukça kuvvetliydi. Onların geçmişini, anılarını okumak çok güzeldi. Ayrıca Sedef ve eğitmen arasındaki sahneleri okumak çok keyifliydi. Sonlara doğru ise katilin yani damgacının kim olduğunu öğrendik. Ben şahsen çok şaşırmadım çünkü biraz da olsa tahmin etmiştim. Özellikle son 50 sayfa o kadar tempoluydu ki... Her sayfayı büyük bir merak içinde okudum ve o son... Şok oldum. Böyle bir final asla beklemiyordum. Yazar beni dumura uğrattı. Üçüncü ve dördüncü kitapları da sabırsızlıkla bekliyorum. Bu kitabı hatta seriyi her açıdan çok seviyorum. Öyle ki 2021 favorilerime girdi bile. Sizlere de mutlaka öneririm.
Ne umduk ne bulduk modundaydım kitap boyu. Esas meseleye ulaşıncaya kadar o kadar angarya işlerle uğraşıldı ki sıkıldım. Sedef'in her ortam ve durumda ön planda olmasını da irite edici bulmaya başladım. Kitabın başkarakteri Sedef, tamam; yan karakterler hikâyeyi desteklemek için yazılır, ona da tamam. Fakat buradaki yan karakterler, hatta baş erkek karakter bile Sedef'in etrafında dönen gezegenler gibi ve Sedef'i havalı göstermek dışında hiçbir işlevleri yahut amaçları yok sanki. Ayrıca yine Sedef'in etrafında dönen mizahi hava da çok tatsız. Bu türdeki bir kitaba mizahı yedirmek bence zaten zor, bir de Sedef'in gevezeliği ve sakarlığı üzerinden bunun yapılması ipin ucunun kaçıp olayların saçmalamasına sebep olmuş. Mantık hatalarının bolluğundan bahsetmiyorum bile. Son sayfaların hatrına veriyorum bu puanı da açıkçası.
(Devamı spoiler içerir.)
Bahsetmeyeceğim dedim ama şu 2 olayı öyle mantıksız buldum ki dayanamayıp bahsedeceğim ya:
1) Efe'nin bulduğu bilgileri ajanlar nasıl bulamadı? İlk kitaptan beri katilin içlerinde olduğu biliyorlardı. O hâlde tesiste kalan herkes hakkında detaylı araştırma yapmaları gerekmez miydi? Yaptılarsa bu durumu nasıl fark edemediler?
2) Sedef Alaz'ı aradığında neden yerini söylemedi? Ay sinirden saç baş yoldum. Bakın diyalogları şu minvaldeydi:
Alaz: Neredesiniz!
Sedef: Katilin kim olduğunu öğrendim.
Alaz: Sandığın kişi katil değil, tehlikedesiniz, hemen yerinizi söyle!
Sedef: Ne demek sandığım kişi katil değil? Olmaz öyle şey. O katil, biliyorum ben.
Alaz: YERİNİZİ SÖYLE! TEHLİKEDESİNİZ! KATİL YANINIZDAKİ KİŞİ!
Sedef: Yoo, değil. Ben ona güveniyorum. Hem onun çok âşık olduğu bir karısı var.
Alaz: Onun karısı yıllar önce öldü, katil o. Yerinizi söyle!!!
(Katilin kim olduğunu idrak eden Sedef yerini söyleyemeden telefonu düşürür,
Yarala`SarEdebiyat
"Bizler unutulduk. Herkes tarafından unutulduk. Bazen Tanrı tarafından bile unutulduğumuzu düşünüyorum."
Okur okumaz beni kendine çeken ve kurgusuyla kendine aşık eden serinin 2. kitabının incelemesiyle geldim. İçimde buruk bir sevinç var. Yarın serinin son kitabı ön siparişe açılıyor ve onlara veda etmeyi asla istemiyorum. Ama bir yandan da serinin tüm kitapları tamamlanmışken okumaya başladığım için mutluyum.
İlk kitabın incelemesinde konudan bahsetmiştim. O yüzden burada konuya değinmeyeceğim. Bu kitapta Sedef av olmakla beraber avcı da oluyor. Oturup ölümü beklemektense kalkıp damgacıyı bulmak için çaba harcıyor.
Ajan olmakla uğraşmasının yanısıra annesinin ve babasının de ortaya çıkmasıyla kendini yoğun bir temponun içinde bulur. Ayrıca Yarasalar'a verilmiş bir görev yüzünden okula da gitmektedir.
Her şey yolunda giderken, damgacının ortaya çıkmasıyla dengeler altüst olur. Sedef şimdi kendini ve arkadaşlarını korumak zorundadır.
Beni sonuyla aşırı delirten bir kitap olmasıyla birlikte Alaz'a ve hareketlerine düştüğüm bir kitap oldu. Alaz Altuğ Sipahi cidden en sevdiğim kitap karakteri oldu.
Kitabın akıcılığı ve sürükleyiciliği hiçbir şey kaybetmemişti bu da beni mutlu eden başka bir detay.
Serinin 4. ve son kitabı da yarın ön siparişe açılırken seriyi almak için daha uygun bir zaman var mı bilmiyorum.. kitaplığınız da kesinlikle olması gereken bir kitap.
Yaralasar benim çok severek ve eğlenerek okuduğum bir kitaptı. Sonu çok heyecanlı bitmişti ve ben ikinci kitap için çok heyecanlıydım. Yaralasar 2 beklentime değen bir kitap oldu. Sürekli bir olay olma hali vardı; kan, vahşet, dayak, dövüş, ihanet vs. derken inanılmaz akıp gitti. Sevmediğim şeyler de oldu. Sedef bazen çok çocukça davrandı ve ben hiç sevmiyorum çocukça hareketleri. Katlanılamaz derecede değildi ama rahatsız etti biraz. Şu an üçüncü kitabı okumak için çıldırıyorum çünkü çok heyecanlı bir yerde bitti. İlk kitap da heyecanlı bitmişti ama bu kadar da değildi, kitabı bitirir bitirmez boşluğa düştüm. Demem o ki eğlence, polisiye, gerilim, dövüş, arkadaşlık ve aşk içeren bir kitap arıyorsanız bu seri tam sizlik. Yorumum kısa oldu ama ikinci kitap olduğu için spoiler vermeden ancak bu kadar anlatabiliyorum, yoksa değinmek istediğim bir sürü olay ve kişi olurdu, emin olun. İnşallah seri hemen tamamlanır. .
"Ben karmayım." Karşısında durarak korkusuz bakışlarımı ona çevirdim. "Beni tek bir kategoriye koyarsan hayatının hatasını yaparsın. Sakarlığıma ve gevezeliğime aldanıp aptal olduğumu düşünme. Çünkü sana bir dahi nasıl olunur, zevkle gösteririm. Yeri geldiğinde aptal olmasını da iyi bilirim, zeki olmasını da. Bazen benden korkağını bulamazsın, bazen ise benden cesuru olmaz. Evet, çok konuşurum ama susacağım yeri de iyi bilirim. Fazla mı yemek yiyorum? Ben üç gün boyunca hiç yemek yemediğim günleri bilirim. Beni hafife alırsan aptallık edersin çünkü ben, bugüne kadar gördüğün tüm insanların karmasıyım. Bencil de olabilirim, fedakar da. Kurban da olabilirim, soğukkanlı bir katil de! Kısacası ben sen de olabilirim, Sedef de ama emin ol, Yankı olmamı istemezsin."
Birinci kitapta öyle bir bitti ki şüpheyle bıraktığı gerçekten o mu diye düşündüm ama neyse ki değilmiş. İkinci kitapta bu sefer Altuğ'nun bakış açısını da okuyoruz.
Heyecan ve komiklikler son gaz devam ediyor Sedefin ekibiyle atışmaları aşırı komik ve güzel geldi her ne kadar atışsalarda bağları o kadar kuvvetli ki insanı sıcacık hissettiriyor.
Veee Yankının Altuğ'ya yaptı şey beni şaşırttı seviyordu ama sevgi dilenmeyip kendini kullandığı acı çektirdi ki okuduğum çoğu kitapta kadın karakterler böyle yapmıyorlar bu yüzden de bu kitabı daha fazla sevmiş olabilirim.
Karakterlerde Fulyayı öldüremiyoz yaa nefret ettim kendisinden. Yine sonu dehşet bir şekilde bitti bu sonlara beni mahvediyor yeminle.
Herkese hayırlı geceler yada hayırlı sabahlar mı demeliyim bilmiyorum. Kitap serinin ikinci kitabı. Ve ne yalan soyleyim ilk kitaptan daha çok hoşuma gitti. Fazlasıyla olay vardı, bir kaç tahminim vardı lakin sonlarda ters köşe olup bana "yok artık" dedirttiği sahnelerde oldu. Özellikle son 100 sayfa ayrı bir şeydi. En son kitap okurken nezaman ağladığımı hatırlamıyorum, ama bu kitabı okurken bu gerçekleşti. Bende bu yüzden okumuştum zaten. Hedefim kitapta ağlamaktı :) tabi ben ağlamayı bam başka bir sahnede beklerken sonda böyle olaylardan ötürü ağlayacağım aklımın ucuna gelmezdi. Ben çok beyendim. Özellikle son sayfaları piskolojimi tamamen alt üst etti..öyle yani, ben okuduklarımı sindirmeye çalışırken uyumayı deneyim. Artık ne kadar mümkünse o.. 
Yaralasar - 2 
Maral Atmaca
Yaralasar - 2 Maral Atmaca
Puan vermede çok kararsız kaldım.Dört de verebilirdim ama anlatım tarzında bi ilerleme yoktu, karakter gelişimi bi tık iyiydi.Ama saçma bulduğum yine bir sürü şey vardı.Özellikle bi bilgi var ki yok artık dedim.Bu kadarı da fazla tesadüf.Yüzde bir bi ihtimal bile diyemezsiniz yani.Yine de kabul ediyim son elli sayfayı sinirden ve gerilmekten nasıl okudum bilemiyorum.Gecenin bilmem kaçıydı ve bitirmeden uyuyamadım.Alaz’ın yaptığı tercihi mantığım kabül edebiliyor ama duygusal tarafım nasıl yaparsın bunu diye bağırıyor.Ne düşüneceğimi nasıl sindireceğimi ben de bilemiyorum.Yankı ile aynı ikilemi paylaşıyorum.Ama sanırım Ötanazi Okulundaki Drew’i daha çok sevmiştim.Okuyanlar o karakterin böyle bir durumda hangi tercihi yapacağını çok iyi bilir.Annesiyle yüzleştiği sahne de çok iyiydi.Üçücü kitaptan mantıklı bi kurgu beklemiyorum ama umarım daha iyidir.
Kitabı yorumlarına bakarak almıştım. Şimdi diyorum ki ; az bile yazmışlar. !!
Kesinlikle övgüyü hakeden bir kitap.. çok ama çok begendim..
Kesin şöyle olacak dediğim hiç bir şey olmadı :)
Bir zamanlar olduğum o çocuğu çok özlüyordum.İzin vermediler ki Sedef olayım. Beyazı içinde barındıran bir isimden çekipalmışlardı beni ve sen artık Yankı’sın demişlerdi. Çektiğin acıların çığlıklarını adında taşıdercesine Yankı koymuşlardı adımı. Çığlıkların kulaklarda yankılansın amakimseler duymasın dercesine Yankı yapmışlardı beni. Oysaki ben bir zamanlar Sedef’tim. İleride başıma gelecek onca şeyden habersiz bir şekilde yaşayan Sedef’tim. Ne eksik ne fazla... Ben Sedef’tim. Sedef, seçimini yapar.Artık o, damgacıdan kurtulmak isteyen bir avdır.
Öncellikle kitap baya sardı. Ama şunu demeliyim ki maral sana sedef gibi beddua etmiyorsam çocuklarına şükretmelisin. Son bölüm benim ölümümdü. Yani ağlamaktan ne yazdığımı anlamıyorum. Kitap aşırı güzel ama sizi bazı yerler öldürüyor. İyi değilim teşekkürler maralcım. Dur dur son olarak ALLAH FULYANIN BELASINI VERSİN.
Yazar Hakkında
Maral AtmacaYazar · 6 kitap
Maral Atmaca, 1991 yılında Aksaray’da doğmuş genç ve üretken bir yazardır. Özellikle fantastik ve bilim kurgu türlerinde kaleme aldığı romanlarla tanınan yazar, gizemli kimliğiyle de dikkat çekmektedir. Yaralasar kitabının yazarı Maral Atmaca’nın hayatı ve özel yaşamı hakkında çok fazla bilgi bulunmamakta; bu da onu takipçileri için daha da merak uyandırıcı bir isim hâline getirmektedir. Kimliğini ve hayatını sır gibi saklayan Maral Atmaca 4 çocuk annesi bir ev hanımıdır. Yazar yaşantısına İstanbul'da devam etmektedir.
