ecrin
@ecskisses
herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum hırsızlar polisler açlar toklar uyusun herkes uyusun bir seni uyutmam bir de ben uyumam herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda
öğrenci
18 Ocak
77 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Senden ayrılıncaya kadar bilmiyordum seni sevdiğimi. Aşk için ayrılık, ateş için rüzgâr neyse odur demiş ya biri, boşuna değilmiş bu; küçük bir aşkı söndürebilir ayrılık ama büyük bir aşkı daha güçlü alevlendirir."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Evet, elbette, mutlaka... Sana maça kızından söz ettiğimi hatırlıyor musun? O maça kızı benim işte; kartların söylediği mutsuzluk da benim başıma gelecek... Biliyor musun, bize gelmeyi kesmeni isteyecektim senden. Ama hastalanıverdin, ben de neredeyse iki hafta görmedim seni... Öyle bir özlem, öyle bir keder hissettim ki seninle Bir dakika daha olsun geçirebilmek için şu dünyadaki her şeyi verirdim galiba... İşte o zaman kararımı verdim. Ne olacaksa olsun, dedim kendi kendime; mutluluğumu kimseye terk etmeyeceğim..."
"Neden? Neden, Olesya?" diye tekrarladım fısıltıyla, elini daha güçlü sıkarak.
"Yapamadım... Korkuyordum," dedi Olesya zor duyulan bir sesle. "Kaderden kaçmanın mümkün olacağını sanıyordum... Ama şimdi... şimdi..."
Nefesi boğuldu, göğüslerine çektiği hava yetmiyordu sanki; kolları ansızın sımsıkı sarıldı boynuma ve dudaklarım, Olesya'nın telaşlı, titreyen fısıltısıyla tatlılıkla yandı:
"Artık hiç umurumda değil, hiç! Çünkü seni seviyorum, sevgilim, mutluluğum, birtanem!"
"Demek ki ben hastalanmadan önce de yapabilirsin ama benimle yalnız kalmak istemiyordun... Ah, Olesya, bana ne büyük acı verdiğini bilseydin... Her akşam öyle çok bekledim ki gene benimle birlikte yürümeni... Sense öyle aldırışsız, sıkkın, öfkeliydin ki... Bana ne çok işkence ettin, Olesya!"
Uzun bir süre cevap veremedim, sessizce karşılıklı dikiliyorduk öylece, ellerimiz ellerimizde, dosdoğru, derin ve mutlulukla bakıyorduk birbirimizin gözlerine. Bu birkaç sessizlik saniyesini ömrümün en mutlu anları satacağım ebediyen; asla, asla ne daha önce ne daha sonra tattım böyle saf, derin, her şeyi doğuran coşkuyu. Ve öyle çok şey okudum ki Olesya'nın iri, kara gözlerinde: buluşmanın heyecanı, uzun yokluğumdan ötürü sitem, aşkın sımsıcak itirafı... Olesya'nın bu bakışla bana bütün varlığını mutlulukla, hiçbir şart koşmadan, tereddütsüz verdiğini hissettim.