Görebildiğim kadarıyla 21. Yüzyılda yaşanan sorunlardan biri de bu.Çoğumuz ihtiyacımız olan bütün maddi şeylere sahibiz ve bu yüzden pazarlamacıların işi artık ekonomiyi duygularımızla ilişkilendirmek,şimdiye kadar ihtiyaç duymadığımız şeyleri istememizi sağlayarak daha fazlasına ihtiyacımız varmış gibi hissetmemizi sağlamak.Yılda otuz bin sterlin kazanan kendini yoksul hissediyor.Yalnızca on ülke görmüşsek,kendimizi yeteri kadar seyahat etmemiş gibi hissediyoruz.Tek bir kırışıklığımız olduğunda,yaşlı hissediyoruz kendimizi.Resmimiz fotoşoplanmamış ya da filtrelenmemişse çirkin hissediyoruz.
1600 lerde tanıdıklarım arasında içindeki trilyoneri bulmak isteyen yoktu.Onların tek istediği ergenlik dönemine kadar yaşamak ve bitlenmemekti.
Tümüyle bir sahnedir yaşam;
Erkeklerle kadınlarsa,hepsi birer oyuncu,
Biri çıkar,öteki girer ve her biri,
Kendine düşen sürede pek çok rol oynar…*
W.Shakespeare