Vicdanımız, bizim de acı çekmeye başladığımız noktaya varıncaya kadar diğerlerinin maruz kaldığı sıkıntıları umursamaz. İstisnasız tüm durumlarda, bu bizi de rahatsız etmeye başlayana kadar, diğer kişinin acısına kayıtsız kalırız.
İnanıyordum ve bununla mutluydum. Sen, inancımla huzurumu elimden aldın. Artık hiçbir şeyim yok. Keder içinde öleceğim çünkü bana anlattıkların, kaybettiklerimin yerini doldurmuyor...