Madeleine kaşlarını biraz çatarak, "Hepimiz böyle yaparız," dedi. "Gerçekte yaşamadığımız, bize başkalarının anlattığı şeyler bir süre sonra kendi yaşadığımız anılar haline gelir. Benim de benzer hikayelerim var."
Ve acının, toplumda söylenegeldiğinin aksine, zamanla üstesinden gelinebilecek bir şey olmadığını keşfetmişti. Gerçekteyse, acı arka arkaya, birbirinden, duygusuzluk, unutkanlık ve günlük yaşamın koşturmacasıyla ayrılan dalgalar halinde gelirdi.