Bizim babalarımız hiç konuşmazdı öğretmenim. Duvarlar konuşurdu, dağlar konuşurdu, kuyular konuşurdu, babalarımız konuşmazdı. Biz, babalarımız konuşur mu diye beklemekten yorulurduk.
İnsan, sözcükleri bilmeden kimseyi sevemez. Kimseye şarkı söyleyemez. Kimseye merhamet duyamaz. Çünkü insan sözcükleri bilmeden duygularını bilemez, onlara bir anlam veremez.