Hayat bazen hızlı akıyor, bazen de insanı olduğu yerde bırakıyor. Herkes ilerliyor gibi görünürken senin aynı yerde kalman garip bir his bırakıyor. O yüzden insan kendini sürekli kıyaslıyor, sürekli eksik hissediyor.
Ama belki de mesele eksik olmak değil. Belki de herkesin içinde görünmeyen bir boşluk var ve biz sadece onu saklamayı öğreniyoruz. Güçlü görünmek, iyi görünmek, devam edebilmek… Hepsi biraz rol gibi.
Ve en sonunda insan şunu anlıyor: Hayat mükemmel olmakla değil, devam edebilmekle ilgili.