Eda
@edaers
𝘎𝘰̈𝘳𝘮𝘦𝘺𝘪 𝘣𝘪𝘭𝘦𝘯 𝘣𝘪𝘳𝘪 𝘪𝘤̧𝘪𝘯 𝘩𝘢𝘺𝘢𝘵, 𝘩𝘢𝘺𝘢𝘭 𝘨𝘶̈𝘤𝘶̈𝘯𝘥𝘦𝘯 𝘶̈𝘴𝘵𝘶̈𝘯𝘥𝘶̈𝘳.
17 Ekim
47 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
cambaz1000Kitap
“kimse masum değildi ama hepimiz yargıç gibi davranırdık.”
Kitabın sonunda ‘ben ne okudum şu anda’ dedim şakasız. Kitap serinin diğer kitaplarındaki gibi akıcı ve sürükleyiciydi. Merak ögesi çok daha ön plandaydı ve kurgu öyle bir hal aldı ki…
Spoilersız bir inceleme olmayacak o yüzden SPOİLER uyarısını burada vereyim.
Kitabın başında Afra’nın iyileşme süreçlerini okuduk. Ama asıl olaylar Afra eve döndükten sonra olmaya başladı. Ölüm gerçekten çığırından çıktı bu kitapta. Psikolojik hastalığa sahip olduğu özellikle Afra ve Çağrı sahnelerinde o kadar belli oluyordu ki.
O olaya gelecek olursak bence Afra herkesin yapacağı şeyi yaptı.
Daha sonrasında ölümün dc oyununda yaptırdığı iğrençliklerden bahsetmek bile istemiyorum..
Kitabın sonunda Gökhan Egemen’deki, Kutay’daki gözlemleriyle tablodaki şifreleri birleştirmeye çalıştı ve daha sonra namıdiğer ‘kurtarıcı’ Afra’ya ulaştı.
Kitabın sonunu okuduğumda Çağrı’nın o kağıtlara Gökhan’ın adını yazdığını düşündüm ve hala öyle düşünüyorum. Teorilerime gelecek olursak bence kurtarıcının ‘sırları çözmesi gereken kişi Gökhan değildi’ demesiyle Gökhan’ın başına gelenler arasında kesinlikle bir bağlantı var.
Bağlantı ne olabilir çok bir fikrim yok ama Egemen’le bir bağlantısı çıkarsa bana da büyük sürpriz olur.
Egemen’i ilk kitaptan beri çok sevmiştim. Sonda aklıma soru işaretleri düşmedi değil ama bilemiyorum her şey çıkabilir. Ben Egemen’in Ölüm’e çalışmasındansa, Egemen’le Ölüm’ün bir bağı olduğuna daha yakınım mesela. Örneğin geçmişte o ruh sağlığı merkezinde belki Egemen de vardı? Veya Ada’yla olduğu gibi Ölüm’le Egemen’in de bir bağı olabilir. Veya bu bir şaşırtmaca olup Egemen masum da çıkabilir???
Egemen’i bilemeyeceğim ama Kutay’ın o silahla bir şeyler yaptığına eminim. Hatta kitabın en sonundaki olay onun başının altından
Geçmiş, geçmişte kalmıştır diye bir söz var. Bu sözü yaşayamayanlar, böyle takıntılı kalıyorlar işte.
