Şuheda
@edakatt
okuyorum öyleyse varım
wattpad: suhedakatt
bankacılık ve finans
Istanbul
389 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
7/10
3 günde okudu
·2026 66. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Ona ruhunun bir parçasını verme," dedim alçak sesle. Julian kendi mezarını kazmıştı ve artık içine girme vakti gelmişti. Fakat Christian... Onun, peşini bırakmayacak bir şey yapmasını istemiyordum, özellikle de benim için. Özellikle de içindeki bir şeyleri kaybedeceğinden korktuğum için.
"Sende en hoşlandığım şeylerden biri, ruhumdan geriye bir şeylerin kaldığına inanman," dedi kapkara kadifeyi andıran sesiyle.
Cam kenarına dizilmiş halde duran bitkilerime ay ışığı vuruyordu. Gelişmek için sadece biraz ilgi ve sevgi isterler.
Stella bu bitkileri çok seviyordu. Ben de o gittiğinden beri hepsini düzenli bir şekilde sulayıp ilgileniyordum. Ama ne kadar ilgilensem de hâlâ hüzünlü ve solmuş görünüyorlardı. Her zamanki bakıcılarının gittiğini ve asla dönmeyeceğini biliyorlarmış gibi. "Biliyorum," dedim. Bitkilerle konuşacak kadar düştüğüme inanamıyordum. "Ben de onu çok özlüyorum."
Stella başını omzuma yaslayıp manzaraya hayran hayran baktı. "Buraya aşığım."
Kolumu beline dolayarak onu iyice kendime çektim. Bakışlarım yüzünün narin hatlarında, koyu renkli buklelerinde, parıldayan gözlerinde ve kıvrımlı dudaklarında dolaştı. Sanata karşı pek ilgi duymuyordum ancak şu anı bir tabloyla
ölümsüzleştirebilseydim bunu hemen yapardım. Batan güneş adaya göz kamaştırıcı bir ışıltı katıyor olsa da manzaraya dönmeye zahmet etmedim. Gözlerim hâlâ Stella'nın üzerindeydi. "Ben de."
o son kelimeleri söylemeseydin iyiydiAlıntı
"Nedenlerimi mi öğrenmek istiyorsun, Stella? Sana o saati neden hediye ettiğimi, on yıldan uzun süredir tek başıma yaşadığım ve hayatımın sonuna dek de öyle devam etmeyi planladığım evime, sığınağıma taşınmanı neden istediğimi mi bilmek istiyorsun?" Kelimeleri kanımı adrenalinle dolduruyordu. Boğulacağımı sandım. Onda boğulacaktım. Bizi çektiğim bu vahşi girdapta boğulacaktım. "Çünkü New York' tan beri gözlerime bakmıyorsun. Çünkü kahretsin ki nerede ya da kiminle olursam olayım seni düşünmekten vazgeçemiyorum. Çünkü üzgün ya da incinmiş hissettiğini düşündüğümde bu şehri yerle bir etmek istiyorum." Sesini yumuşak, neredeyse umutsuz bir hırçınlık kaplamıştı. "Hayatım boyunca kimseyi bu kadar çok istemedim ve böyle hisler için kendimden hiç bu kadar çok nefret etmedim."