"Yalnızca onun orada olmasına dayanamıyordum. Çekip gitmesini istiyordum. "Huzur" istiyordum, yeraltı yuvamda yalnız kalmak istiyordum. Alışık olmadığım "canlı yaşam" öyle bunaltıyordu ki beni, soluk almakta zorlanıyordum."
SPOILER OLABİLİR
kitaba ilk başta ağır gidiyor, sarmıyor, heyecanı yok gibi şeyler demiştim ama 100 sayfadan sonra bu dediğimden utandım desem yeridir. beni fazlasıyla etkiledi bu kadarını hiç beklemiyordum. zavallı karakterimizin yavaşca ölüme sürüklenmesinin bu kadar dokuncağını hiç tahmin etmiyordum. hele o Lotte'ye okuduğu satırlarda.. kendime engel olamadım ve size önermekte kararsızım çünkü bana kalırsa bu kitap öylesine okunacak bi kitaba benzemiyor ve bu tür romantizm veya bunalım konularını sevmeyenler için oldukça sıkıcı olabilir, hissetmeniz gerekli o duygulara werther ile ortak olmanız gerekli ki anlam kazansın. en çok etkilendiğim bölüm Werther'in Lotte'ye okuduğu o satırlardı sanırım. Goethe kesinlikle büyük bir yazar.
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150bin okunma
Bazen aklım almıyor; onu yalnızca ben, hem de öylesine içten, öylesine dolu dolu severken, ondan başka hiçbir şey görmez, bilmezken, ondan başka hiçbir varlığım yokken, nasıl olur da onu bir başkası da sever, sevebilir?