Elif Damla Günal
@edamla
Reklam
Insanların arasında en kötüsü olduğunuzda, başkalarının içindeki en kötüyü bulmak bir tür hayatta kalma taktiğine dönüşüyordu.
Eskiden çok mu duygusuzdum yoksa şans eseri son zamanlarda okuduğum kitaplar hep mi duygu dolu diye düşünmeye başladım.
Her Kalp Kırılır son zamanların popüler kitaplarından. Açıkçası çokta umutlu değildim çünkü klasik bir aşk hikayesi okuyacağımı düşünüyordum. Aslında bakarsanız aşk hikayesi klasik sayılabilir. Kitabı farklı kılan karakterleri diye düşünüyorum. Beyah ve Samson karakterleri çok iyi oluşturulmuş. İkisi de zor bir hayat yaşamış ve ikisi de hayatta kalmanın yollarını bulabilmiş. İkisi de kaybolmaya mahkum edilmiş çocuklar ve bence Samson kaybolma yolunda gidiyordu ama Beyah... İşte o çok başka bir konu. Herkesin motivasyonu başkadır işte. Kimisi mükemmel bir yetiştirilme tarzından motive olurken kimi de mahkum edildiği berbat hayat sayesinde kamçılanır. Kitap boyunca kendime Beyah'ın yerinde ben olsaydım nasıl bir kız olurdum dedim ve cevap bulamadım açıkçası.
Beyah'ın yaşadığı şeyler o kadar berbat ki okurken kitabın içine, çocukluk zamanlarına girip onu ordan almak istedim. Genel anlamda kıza çok üzüldüm ama beni en etkileyen şey Beyah'ın yaşadıkları değil Samson'un yaşamak zorunda kaldığı ve yaptığı bir şeydi. Kimsenin kolay kolay yapamayacağı bir şeydi. Kitabı çok beğendim. Tavsiyemdir
Sanattan mahrum millet medeni sayılmaz. Medeniyette geri kalanlar, medeni milletlere karşı yenilerek onların esiri haline düşerler.
Reklam