Başını aydan yana çevirdi ve Ayışığına Övgü sonatını çalmaya koyuldu; ayın müziği dinlediğini, onurlandığını, yıldızların onu kıskandığını biliyor gibiydi. Sonra yıldızlar için de bir şeyler çaldı, bahçe için, karanlıkta göremediği, ama orada dimdik durduğunu bildiği dağlar için de.
Kusurlu yaratımına yaşam verebilmek isteyen şeytan, saf ruhları baştan çıkarır ve geçici maddi bir bedene hapseder. İnsan budur işte ; kötü maddi bir ruha sıkışmış iyi bir ruh .