İyi değilim mesela hemde hiç. İçimde kelimelere sığdıramadığım vedaların konuşması, boğazımda düğüm halinde vedaların hüznü var. Birine ve bir şeylere ihtiyacım var ama hiçbir şeye tahammülüm ve katlanabilecek gücüm de yok. Söyleyemediğim tuttuğum kelimeler sanki geceleri bil el boğazımı sıkıyormuş gibi hissettiriyor. Yavaş yavaş tükeniyorum..