Biz ruhun terbiyesinden bahsediyoruz ama duyuların terbiyesi de söz konusu. Gözün, kulağın, burnun terbiyesi..Kulağın hakkı güzel söz işitmektir, gözün hakkı hakiki manada güzellikle karşılaşmaktır, burnun hakkı ise güzel kokular koklamaktır. Duyularımızı terbiye ettiğimiz oranda hakikate daha fazla yaklaşırız. Belki de ruhsal eğitimin bir parçası duyuların da eğitimi olmalı. Kulağı güzel söze, gözü güzel görüntüye muhatap kılmak gerekir.