Eda
@edazkn
112 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Sussam yara, söylesem yara
Geçmiş kimi iyileştirmiş ki...
Ben artık ot bitmeyen bir yerden
Anlamanın yalnızlığına gülümsüyorum.
Güzellik ahmakların yaşama cezasıdır.
Yalnızlık da kalabalık ister
Bir gün hepimiz
Hiç gelmemişe döneriz.
Henüz otların arasında uyuyan böceklerle beraber
Babamın verdiği bütün yaşları toprağa döktüm
Ben o gün, o büyülü seherde, o tarlada
Babamın bize bağışlayacağı büyük yalnızlığa
Çok az kaldığını bilmeden
Babamı sessizce sevmeye çalıştım.
Kalbim...
Bu kadar mı yalnız büyüdün
Neden herkese inanıyorsun?