Fyodor Dostoyevski 27 yaşındayken ölüm cezasına çarptırılmış, daha sonra cezası sekiz yıl Sibirya'ya sürgününe çevrilmiştir. Sürgün öncesi şöyle yazar kardeşine:
“Yenilmedim, cesaretimi yitirmedim. Yaşam her yerde yaşamdır. Yaşam içimizdedir, bizi çevreleyen dünyada değil. İnsanlar arasında bir insan olmak, sonuna dek böyle kalmak, koşullar ne olursa olsun gücünü yitirmemek, düşmemek, işte yaşam budur, yaşamın gerçek anlamı budur."