Başkalarının içindeki kötülüğü görmemiz, kendi içimizdeki kötülüğü tanımamız sayesinde mümkündür. Bizi incitenleri asla affetmeyiz, çünkü bizim de asla affedilmeyeceğimize inanırız. Başkalarına acı gerçekleri söyleriz, çünkü acı gerçekleri kendimizden gizlemek isteriz.
Gücümüzü gösteririz, ki kimse zayıflığımızı görmesin.
Dolayısıyla, kardeşini yargılarken, sanık sandalyesinde oturanın aslında sen olduğunun bilincinde ol.