Başkalarının içindeki kötülüğü görmemiz, kendi içimizdeki kötülüğü tanımamız sayesinde mümkündür. Bizi incitenleri asla affetmeyiz, çünkü bizim de asla affedilmeyeceğimize inanırız. Başkalarına acı gerçekleri söyleriz, çünkü acı gerçekleri kendimizden gizlemek isteriz.
Gücümüzü gösteririz, ki kimse zayıflığımızı görmesin.
Dolayısıyla, kardeşini yargılarken, sanık sandalyesinde oturanın aslında sen olduğunun bilincinde ol.
Ne zaman “bunu yapamam” diye düşündüğünüzde, kendinize içinizdeki ilahi varlığın bunu yapabileceğini hatırlatın. O sonsuz bir varlık ve sonsuz güç; O’na karşı çıkacak ya da meydan okuyacak hiçbir şey olamaz. O her şeye muktedirdir.
“Beni minicik bir hücreden yaratan sonsuz şifa varlığı, bedenimin tüm süreçlerine ve işlevlerine hâkim. O bana nasıl şifa vereceğini bilir çünkü O, bana şifa veren Rab’dir. Onun bu şifalı sevgisi zihnime ve kalbime dolar; tam ve mükemmel hale gelirim.”